Tożsamość Bourne’a
Alfa, Bravo, Charlie, Delta! Przesyłamy sprawozdanie ze starcia Szymasa z bodajże najbardziej znaną powieścią Roberta Ludluma. Czy ów thriller trzyma w napięciu? Jak często stawiamy sobie pytanie o to, czy Delta to Charlie, a Kain to Delta? Jak mocno można zepsuć wątek romansowy? Jak pan Ryszard Nadrowski interpretuje sceny akcji? Kim jest Ilich Ramírez Sánchez? Odpowiedzi na te i inne pytania poznacie w trakcie odsłuchu.
Szymas ostrzega, że dykcja, tempo mówienia i ilość emocji zostały dostosowane do omawianej lektury i zmieniają się w zależności od irytacji nagrywającego.
Podcast: Play in new window | Download
Fajna recenzja. W pierwszej chwili nawet sobie pomyślałem, że może bym się zabrał (szczególnie, że od jakiegoś czasu chodzi za mną obejrzenie tych nowych filmów bo widziałem tylko za dzieciaka wersję z Richardem Chamberlainem) ale po pierwsze skutecznie mnie zniechęciłeś, po drugie ja też bym wybrał audiobooka a po trzecie ja nie bardzo umiem zatrzymać się na jednej książce i ja akurat lubię ciągnięcie marki przez innych ale chyba mam za dużo planów by brać się za kolejną serię bez końca. Same filmy mi wystarczą. Kiedyś się za nie zabiorę.
Filmy z Damonem są świetne, zwłaszcza część 2 i 3 trylogii, ale podobno nie wiele mają wspólnego filmy z książkami poza bohaterem. Właśnie przypominam sobie filmy przed wyprawą do kina na najnowszą część, bo nie widziałem już kilka lat. Jedynie komu się może ta trylogia nie spodobać to chyba komuś kto nie lubi kina Greengrassa, jak kręci on filmy, zwłaszcza sceny akcji. Znany jest z takich filmów jak np. Krwawa niedziela, Lot 93, Kapitan Phillips i jeśli oglądałeś te filmy to mniej więcej wiesz czego się spodziewać po trylogii z Damonem, zwłaszcza po częściach 2 i 3.
Ja uważam, że to strasznie przereklamowane kino. Jedynka fajna, ale im dalej tym gorzej. Ale też przyznam, że widziałem je tylko raz dawno temu i bardziej pamiętam ogólne wrażenia, a nie filmy.
Książkę chyba kiedyś czytałem. Na pewno czytałem Ludluma za dzieciaka i wspominam go nawet nieźle, ale to też jest kwestia tego, że czytałem go właśnie „za dzieciaka”, a to mogło mi mocno spaczyć odbiór. Bo to co mówisz nie zachęca do lektury.
Ten audiobook to totalna kaszana. A i powieść to w 50% męczarnia. Lepiej już zostań przy Reacherze 😉
No, ale okładka klasyk! 😉
Choć akurat wybrana tylko dlatego, że pozostałe jakie są w necie to jakieś badziewie ze stocka.
No takie to były pokręcone czasy 😉
Mhm, ogólnie okładki z tej serii prezentują się całkiem nieźle. Wprawdzie rządzi nimi chaos, ale mają swój urok 🙂 Inna sprawa to fakt, że – jak zauważył Mando – to chyba jedyna okładka tej książki, która ma coś wspólnego z treścią 😀