Reagujmy, czyli o obojętności
Relacja z miejsca pewnej interwencji połączona z gorzką refleksją na temat powszechnej znieczulicy i obojętności na krzywdę drugiego człowieka. Oraz apel do wszystkich, którzy nie są obojętnymi sępami.
W związku z faktem, iż opisywana sprawa budzi w Szymasie silne emocje, w czasie nagrywania wymsknęło mu się kilka wulgaryzmów. Podcast wyłącznie dla słuchaczy dorosłych.
Podcast: Play in new window | Download
Warszawa, Pixel Heaven, postanowiłem że dworca centralnego na miejsce imprezy pójdę piechotą (dla zdrowia którego mi ostatnio brakuje), trochę mi to zajęło ale dotarłem. W drodze miałem podobne zdarzenie, facet jechał na rowerze ale widocznie nie czuł się najlepiej, nie wiem może udar albo coś podobnego ale po prostu zemdlał i przewrócił się na rowerze. Zdarzenie widziałem tak z odległości 50 m, obok przechodziło naprawdę sporo osób zresztą, była sobota przed południem, masa ludzi się kręciła, NIKT NIE ZAREAGOWAŁ nim dobiegłem do człowieka. Mam wrażenie że ludzie boją się reagować na leżących ludzi, dopiero jak już w miarę sytuacja była opanowana i człowiek już siedział (stanąć na nogi nie był wstanie) podeszła młoda dziewczyna a potem kobieta zapytać czy wszystko w porządku. Tak nie powinno być, a mam wrażenie że będzie jeszcze gorzej. Rośnie Nam pokolenie ludzi którzy bez supermocy nie będą wstanie pomóc drugiemu człowiekowi.
:/
Nie rozumiem, z czego to wynika. Gdyby chodziło o resuscytację, to ok – ktoś może nie mieć o tym pojęcia, ktoś może mieć jakieś opory, ktoś może się brzydzić. Ale jak można przechodzić obojętnie obok człowieka leżącego na środku ulicy? Albo przejechać samochodem obok miejsca wypadku i nawet nie wezwać policji/pogotowia?
I właśnie jest coraz gorzej, bo ludzie masowo przerzucają odpowiedzialność na innych, a sami nie reagują. I to dotyczy ogółu funkcjonowania w społeczeństwie. Sytuacja sprzed miesiąca: chłopak z gimnazjum stoi na przystanku i nagle rzuca chusteczkę i jakiś papierek na chodnik. Cała masa osób spogląda na to, nikt się nie odzywa. Podchodzę do niego i mówię: „Człowieku, dwa metry od Ciebie swoi kosz. Podnieś to.” Młody do mnie, że się rozpuści. „Wiesz, ile będzie się rozpuszczać? Dla Ciebie to dwa kroki i jakieś 30 sekund roboty.” Młody pyskuje, ale w końcu podnosi chusteczkę i wyrzuca do kosza. Kilka osób kiwa głową, reszta odwraca wzrok, gdy na nich spoglądam –»
Z sytuacji bardziej ekstremalnych: Pierwszego kwietnia jakiś facet zasłabł w pobliżu pętli tramwajowej. Jakaś kobieta wbiła do sklepu spożywczego i mówi, że na chodniku leży jakiś facet. NIKT JEJ NIE UWIERZYŁ.
To jest głupie pokolenie Superbohaterów które nie ma pojęcia co to bohaterstwo i jedyne gdzie są silny to w kontaktach światłowodowych. Wiem, że jestem złośliwy ale nie mam już tolerancji na taki brak reakcji żeby drugiemu człowiekowi pomóc. Nie chcę generalizować ale takie mam właśnie przemyślenia.
Ale to nie jest tak, że tylko młode pokolenie nie reaguje. Ludzie ogólnie nie reagują. Serio nie sprowadzajmy tego do tego, że głupki się głupich filmów naoglądali.
A no. To dotyczy wszystkich warstw społecznych i ludzi w każdym wieku… =(
Wiem, że dotyczy wszystkich ale większy kontakt mam z młodymi ludźmi póki co więc tym szczególnie mam ochotę wytknąć fakt że jarają się filmami o superbohaterach a gdy faktycznie jest potrzebna pomoc to odwracają wzrok.
Pewnie zwracasz uwagę na „światłowody”, bo w necie wszyscy są patriotami, reformatorami, krzewicielami wiary, idei etc. Na FB każdy krzyczy, czego to nie (z)robi. Sam wspomniałem w podcaście o znanym z memów haśle „kozak w necie, p**da w świecie”. Ludzie są potwornie bierni. A my – jako jednostki bardziej aktywne – musimy zwracać im na to uwagę. Nie tylko reagować, ale też jakoś docierać do jednostek pasywnych, zrzucających odpowiedzialność na innych.