Świąteczne horrory cz. 36

Z ogrom­ną przy­jem­no­ścią po raz jede­na­sty zapra­szam Was na świą­tecz­ny mara­ton maka­bry i hor­ro­ru. Dzi­siaj zapra­szam na pierw­szą tego­rocz­ną odsło­nę naj­bar­dziej regu­lar­nej gru­dnio­wej serii pod­ca­sto­wej i kon­ty­nu­uję zapo­cząt­ko­wa­ny przed dzie­się­cio­ma laty tema­tycz­ny cykl, w któ­rym w skró­cie zapre­zen­tu­ję kolej­ną daw­kę alter­na­ty­wy dla pol­sa­tow­skich pro­po­zy­cji do ramów­ki świą­tecz­nej. Tra­dy­cyj­nie będą to zarów­no fil­my dobre jak i „pereł­ki” wygrze­ba­ne z naj­głęb­szych cze­lu­ści archi­wum kinematografii.

W dzi­siej­szym prze­glą­dzie oma­wiam dwa (trzy) fil­my peł­no­me­tra­żo­we i jeden seria­lo­wy epi­zod specjalny:

  • Chri­st­mas Zom­bies (2020)
  • Grimm – 3x08 – 12 Days of Kram­pus (2013)
  • Wolf­cop (2014) / Ano­ther Wolf­cop (2017)

Spis wszyst­kich fil­mów omó­wio­nych w ramach serii „Świą­tecz­ne horrory”.

Play­li­sta Świą­tecz­nych hor­ro­rów na Spotify.

Hubert Spandowski

http://radio-sk.blogspot.com/

Fanatyk Stephena Kinga. Współautor polskiego serwisu Kinga. Miłośnik filmu (głównie fantastyki i B-klasowych horrorów), nałogowy pochłaniacz seriali, książek i komiksów. Nieuleczalny kolekcjoner. Bywalec konwentów lubiący integrację miedzyfandomową. Wielki fan Star Wars w każdej postaci.

2 thoughts on “Świąteczne horrory cz. 36

  • 4 grudnia 2021 at 06:48
    Permalink

    Skąd ten czło­wiek bie­rze te hor­ro­ry XD

  • 6 grudnia 2021 at 07:57
    Permalink

    Gdy za domem śnieg i plucha
    a w komin­ku ogień trzaska,
    Znów czuć świą­tecz­ne­go ducha, 

    Spa­da z twa­rzy zno­ju maska. 

    Dzie­ci toczą się dokoła,
    Dom w zapa­chu cia­sta tonie,
    Ci co łatwo łapią doła,
    Na rodzin­nym wytchną łonie.

    Lecz to wszyst­ko niekompletne,
    Jakieś takie uszczerbione,
    Niby pismo niedyskretne 

    od kole­gi wydębione.

    Chce się wię­cej wciąż dobrego,
    Kla­sa nigdy się nie nudzi,
    A że nie ma tego złego,
    Man­do się do życia budzi.

    I prze­bie­ra wśród kaszany,
    Nigdy syty moc­nych wrażeń,
    W recen­zenc­kie rusza tany,
    Oddzie­la­jąc kicz od marzeń.

    Za to wszyst­ko dzię­ki wielkie,
    Niech mu Gwiazd­ka, ba, Kometa!
    Świe­ci jasno w noce wszelkie,
    Tako rze­cze wierszokleta. 

    Z podzię­ko­wa­nia­mi za kolej­ny sezon Świą­tecz­nych Hor­ro­rów. Mam nadzie­ję, że powyż­sza rymo­wan­ka się do nich nie zali­cza (uśmiech).

Comments are closed.