Mumia. Film Lee Cronina

W sześć­set pierw­szym tygo­dniu nada­wa­nia Jer­ry i Szy­mas uda­ją się do Kairu, gdzie odna­le­zio­no zmu­mi­fi­ko­wa­ne dziec­ko. Żywe dziec­ko. Czy „Mumia: Film Lee Cro­ni­na” (2026) ma cokol­wiek wspól­ne­go z Uni­ver­sal Stu­dios i ich kla­sycz­ny­mi potwo­ra­mi? Dla­cze­go w tytu­le poja­wia się nazwi­sko reży­se­ra i sce­na­rzy­sty? Z jakie­go powo­du James Wan wyszedł z poka­zu testo­we­go? Czy gra tutaj Bren­dan Fra­ser? Jak oce­nia­my przed­sta­wie­nie rodzi­ny i jej dra­ma­tu? Czy ten film napraw­dę jest tak moc­ny, bru­tal­ny, krwa­wy, jak o nim mówią? O jakich trig­ger war­nin­gach war­to wie­dzieć przed sean­sem? Ile mumii znaj­dzie­my w tej „Mumii”? A ile „Mar­twe­go zła”? Czy moż­na tu mówić o jakiej­kol­wiek egzo­ty­ce? Ile swo­ich fobii wymie­ni Szy­mas w tym odcin­ku? Któ­re sce­ny nie przy­pa­dły nam do gustu? Czy powin­no się kry­ty­ko­wać „Egzor­cy­stę” (1973) przez brak odda­nia spra­wie­dli­wo­ści lore kościo­ła kato­lic­kie­go? Dla­cze­go Jer­ry nie chce jeść nicze­go z lodów­ki Szy­ma­sa? Odpo­wie­dzi pozna­cie już za chwi­lę. Tyl­ko w Nawie­dzo­nym Pod­ca­ście!
UWAGA! STREFA SPOILEROWA: 1:10:57

Szymon Cieśliński

http://nekropolitan.blogspot.com/

Cierpiący na wieczny brak czasu literaturoznawca, germanista, dziennikarz, podcaster. Czyta horrory, kształci nowe pokolenia studentów, ogląda horrory, tłumaczy techniczne teksty, gra w horrory, pracuje z dziećmi, bada horrory, uprawia urban exploration i geocaching. Dodatkowo udziela się wszędzie, gdzie tylko go zaproszą, a co sobotę na swoim blogu publikuje nowy Nawiedzony Podcast. O horrorze oczywiście.

Michał Rakowicz

Redaktor Carpe Noctem i współtwórca Konglomeratu podcastowego. Miłośnik horroru, kryminału i fantastyki w niemal każdej postaci, nieustannie walczący z pokusą dokupienia kolejnej książki i komiksu do systematycznie puchnącej kolekcji.